Mechanizm dźwidniowy

Zużycia mechanizmów dźwigniowych i krzywkowych

Elementy mechanizmu dźwigniowego narażone są na duże obciążenia gnące i ścieranie. Dlatego dźwigienki wykonuje się zwykle jako odkuwki ze stali 45 i zaopatruje w tuleje z brązu cynowego. Natomiast na ośki dźwigienek stosuje się stal 20, którą nawęgla się i hartuje. W wyniku działania ścierającego powierzchnie krzywkowe zatracają swój pierwotny kształt, a pomiędzy czopami osi i łożyskami wzrasta luz. Dopuszczalne luzy między tuleją i czopem osi wynoszą zwykle 0,1 - 0,2 mm. Bardzo często trzeba wymieniać śruby regulacyjne zaworów na skutek wytarcia ich powierzchni i rozbicia rowka pod wkręt. Podczas weryfikacji przeprowadza się dokładne oględziny i sprawdza się prostoliniowość wału czujnikiem na przyrządzie kłowym. Średnice czopów łożyskowych mierzy się mikromierzem. W miejscach największego zużycia krzywki i czopów trzeba sprawdzić twardość. Konieczne jest również dokonanie pomiaru krzywki. Stopień zużycia krzywek wału sprawdza się szablonem i szczelinormerzem. Wielkość prześwitu między szablonem i krzywka określa wielkość ubytku materiału. W ostateczności można się ograniczyć do pomiaru wysokości krzywki.